K. Schneider określa tę grupę osób jako „tych, którzy sami cierpią, i przez których cierpi ich otoczenie”. Jest w tym wiele prawdy. Najczęściej nazywamy ich psychopatami, a w przypadkach organicznego podłoża zaburzeń — charakteropatami. Tam, gdzie na pierwszy plan wysuwają się czynniki społeczne, mówimy o socjopatii. We współczesnych opracowaniach chętniej używa się pojęć: zaburzenia osobowości lub nieprawidłowy rozwój osobowości. Istnieje bardzo wiele podziałów i opisów poszczególnych typów tych zaburzeń. W większości jednak występują takie objawy, jak: chłód uczuciowy, niewspółmierne reakcje afektywne, brak stałości, wybuchowość, egoizm, nieliczenie się z potrzebami innych osób, zaburzenia popędowości, najczęściej popędu seksualnego, skłonność do nadużywania alkoholu lub innych środków uzależniających.
Aug 02
Ostatnie komentarze